معانی کلمه : بنه

۱. بار و اسباب سفر.
۲. [قدیمی] جا؛ مکان.
۳. [قدیمی] خانه.
۴. [قدیمی] رخت؛ لباس.
۵. [قدیمی] مال؛ دارایی.

۱. گیاهی درختی شبیه درخت پسته که از تنۀ آن سقز و از گُل و برگ آن رنگ سرخی به‌دست می‌آید که در رنگرزی به کار می‌رود؛ بنگلک؛ چاتلانقوش؛ سقز.
۲. میوۀ این درخت که از آن ترشی درست می‌کنند و دارای دانۀ روغنی است.

(بَ نَ یا نِ) (اِ.) طناب باریک .

( ~.) (اِمر.) بیخ درخت ، اصل ، ریشه .

(بُ نِ) [ په . ] (اِمر.) 1 - بار و اسباب سفر. 2 - مال ، دارایی . 3 - زاد، توشه . 4 - جفت . 5 - رخت و لباس . 6 - لانه و آشیانه مرغ . 7 - خانه ، شبستان .

زمین

(مازنی) [بِنِه] زمین (اسم)؛ زمین گذاشتن (فعل).

زمین

بهانه

بن بنه

اتراق گاه

۱باشگاه ۲آغل

۱بیفت ۲بخواب

۱باربنه ۲مسکن

بوته ی پیاز یا سیب زمینی و مانند آن

زمین

اثاث، اثاثیه

اصل، بیخ، ریشه

بار، توشه، زادراه

خانه، آشیانه، منزل

مایملک، مال، دارایی

وسایل، تدارکات، آذوقه

جا، یرد، منزلگاه، مکان

موخره سپاه، موخره‌الجیش