معانی کلمه : بلکفه

بلکفه. [ ب ِ ک ِ ف َ / ف ِ ] ( ع ص مرکب ، اِ مرکب ) مشتق از بلاکیف است ، و در اصطلاح علم کلام ، قائل بودن به وجود محسوس است بر روش اشاعره در بحث رؤیت. ( از برهان ) ( از آنندراج ) ( از فرهنگ فارسی معین ) :
قد شهوه بخلقه فتحوفوا
شفع الوری فتسندوا بالبلکفه.

( صفت اسم ) قایل بودن بوجود محسوس است برروش اشاعره . توضیح زمخشری در بیتی این کلمه را آورده است .