تلفظ بین المللی : /bolandpˈarvɑz/ تلفظ : [bolandp'aRvAz]
لغت نامه دهخدا
بلندپرواز. [ ب ُ ل َ پ َ ] ( ص مرکب ) پرنده ای که در آسمان اوج گیرد. ( فرهنگ فارسی معین ) : مرغی است دلم بلندپروازاما ز قضاش دام روزی است.خاقانی.چه نیکبخت کسانی که اهل شیرازندکه زیر بال همای بلندپروازند.سعدی.کجا به صید ملخ همتت فرود آیدبدین صفت که تو باز بلندپروازی.سعدی.باز بلندپرواز ایزد متعال. ( حبیب السیر چ تهران ج 3 ج 4 ص 322 ).قَلَولی ̍؛ مرغ بلندپرواز. ( منتهی الارب ). || دورپرواز. که مدت طول...
فرهنگ عمید
۱. پرنده ای که در آسمان اوج گیرد، مانند باز، عقاب، و مانندِ آن. ۲. [مجاز] ویژگی کسی که آرزوی ترقی و عظمت دارد و بیش از مقام و مرتبه اش خودنمایی و خودستایی می کند، بلندگرای.
فرهنگ معین
( ~. پَ ) (ص مر. ) آن که آرزوی ترقی بسیار دارد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱- پرنده ای که در آسمان اوج گیرد ۲ - آنکه آرزوی ترقی بسیار دارد مایل برفعت و عظمت . ۳ - لافزن خود ستا .
دانشنامه عمومی
بلند پرواز فیلمی به کارگردانی احمد صفایی و نویسندگی علی عسگری محصول سال ۱۳۵۲ است.شهینکامیابکسرویداریوش طلاییاکبر هاشمیرضوانمیناکارمنحسنقلیعدیله اشراقنرسی کرکیامحسن مهدویحمید دلشکیبwiki: بلندپرواز...
