تلفظ بین المللی : /belˈɑxijˌe/ تلفظ : [bel'Axij,e]
لغت نامه دهخدا
بلاخیة.[ ب ُ خی ی َ ] (ع ص ، اِ) زن بزرگ شریف النسب . (منتهی الارب ). زن پردل و باجرأت بر فجور، و گویند زن شریف در میان قوم خود. (از ذیل اقرب الموارد از قاموس ).
( بلاخیة ) بلاخیة.[ ب ُ خی ی َ ] ( ع ص ، اِ ) زن بزرگ شریف النسب. ( منتهی الارب ). زن پردل و باجرأت بر فجور، و گویند زن شریف در میان قوم خود. ( از ذیل اقرب الموارد از قاموس )....
