معانی کلمه : بلابل
لغت نامه دهخدا
بلابل . [ ب ُ ب ِ ] (ع ص ، اِ) مرد سبک گیر. (منتهی الارب ). مرد سبک دست که چیزی بر او مخفی نماند. || شخص سبک و چست در سفر و کمک کننده . (از ذیل اقرب الموارد بنقل از لسان ). ج ، بَلابل . (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
بلبل#NAME?
= بلبل
فرهنگ فارسی
مرد سبک گیر ٠ مرد سبک دست که چیزی برای او مخفی نماند ٠ یا شخص سبک و چست در سفر و کمک کننده ٠ جمع بلابل ٠