معانی کلمه : بقا

(تلفظ: baqā) (عربی) باقی بودن ، ماندگار بودن ؛ پایداری ، پایندگی؛ (در عرفان) عبارت است از بدایت سیر فی الله ، چه سیر الی الله وقتی منتهی شود که بادیه‌ی وجود را به قدم صدق یکبارگی قطع کند و سیر فی الله آن گاه محقق شود که بنده را بعد از فنای مطلق ، وجودی ذاتی مطهر از لوث حدثان ارزانی دارد تا بدان در عالم اتصاف به اوصاف الهی و تخلق به اخلاق ربانی ترقی کند.

زندگانی، زیست

زندگی کردن، زیستن

پایدار ماندن، جاوید ماندن، مخلد شدن

ابدیت، ادامه، استمرار، پایندگی، جاودانگی، خلود، دوام

۱. ابدیت، ادامه، استمرار، پایندگی، جاودانگی، خلود، دوام
۲. زندگانی، زیست،
۳. زندگی کردن، زیستن
۴. پایدار ماندن، جاوید ماندن، مخلد شدن

ماندگاری، ماندن، پایستگی، پایدار