بعثط. [ ب ُ ث ُ ] ( ع اِ ) بعثوط. ناف وادی و میانه آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). ناف و میانه بیابان. ( مؤید الفضلاء ). و رجوع به بعثوط شود. || دُبُر یا دبر با ذکر و خایه. ج ، بعاثط. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دبر یا دبر با آلت و بیضه. ج ، بعاثط. ( ناظم الاطباء ).- ابن بعثط ؛ ماهر و داننده ٔچیزی ، یقال : هو ابن بعثطها. و فی حدیث معاویه : قیل له اخبرنا عن نسبک فی قریش. قال : ا...
