معانی کلمه : بطحاء
لغت نامه دهخدا
بطحاء. [ ب َ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک ذی قار. (از معجم البلدان ).
بطحاء. [ ب َ ] (اِخ ) ناحیه ای از ولایت بصره . (قاموس الاعلام ترکی ج 2).
فرهنگ معین
(بَ ) [ ع . ] ( اِ. ) ۱ - رود بزرگ ، رود وسیع . ۲ - مجرای وسیع آب . ج . بطاح ، بطائح .
