تلفظ بین المللی : /beʃaklˈɑri/ تلفظ : [beSakl'ARi]
لغت نامه دهخدا
بشکلاری . [ ب ُ ک َ ] (ص نسبی ) منسوب به بشکلار. رجوع به بشکلار شود.
بشکلاری. [ ب ُ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به بشکلار. رجوع به بشکلار شود.بشکلاری. [ ب ُ ک َ ] ( اِخ ) بگفته خلف بن عبدالملک بن بشکوال ، عبداﷲبن محمدبن سعید اموی به بشکلاری شهرت داشت. وی در قرطبه ساکن و مکنی به ابومحمد بود. از اصیلی و گروهی دیگر روایت کرد. شافعی مذهب بود. در 377 هَ. ق. متولد شد...
