[ویکی فقه] بشارت در قرآن. بشارت ، خبر سرورانگیز، امیدبخش و مورد انتظار است.بشارت، مصدر ثلاثی مجرد بر وزن فعالة است. برخی ریشه آن را (بُشر) به معنای سرور می دانند که به آن بُشری نیز می گویند. معادل آن در فارسی مژده و خبر خوش است. تفاوت بشارت و خبردر تفاوت بشارت و خبر گفته شده: بشارت خبر سرورانگیزی است که برای اولین بار داده می شود. ← کاربرد استعاریاین مفهوم در قرآن با مشتقاتی چون بُشْری، مُبَشِّر...