معانی کلمه : برپای خاستن

تلفظ بین المللی : /barpˈɑje xˈɑsetˌan/ تلفظ :‌ [baRp'Aje x'Aset,an]

لغت نامه دهخدا

برپای خاستن. [ ب َ ت َ] ( مص مرکب ) انتصاب. ( تاج المصادر ). برپا خاستن. بلند شدن. ایستادن. قیام کردن. بپا خاستن : چو بشنید جاماسپ برپای خاست بدو گفت کای خسرو داد راست.فردوسی.چو خسرو چنان دید برپای خاست از آن کوهسر سر برآورد راست.فردوسی.نپیچید کس سر ز گفتار راست یکی پیر سر بود برپای خاست.فردوسی....

فرهنگ فارسی

( مصدر ) بلند شدن روی پاها و ایستادن برخاستن .

کلمات مرتبط

برپا خاستن
بد خواستن برای مومن
ارث پدر یا بابای خود را طلبکار بودن یا خواستن
برپای
برپای ایستادن
برپای جستن
برپای داشتن
برپای ماندن
برپای کردن

معانی کلمه : برپای خاستن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات