برزکوه. [ ب ُ ] ( اِخ ) البرز. ( انجمن آرای ناصری ).برزکوه. [ ب ُ ] ( اِ مرکب ) کوه بلند. کوه رفیع : بیامد دمان از میان گروه چو نزدیک تر شد بدان برزکوه.فردوسی.لشکر تو چو موج دریااندسپهی کش چو برزکوه کلان.ابوالفرج رونی. || بلندی کوه. ستیغ کوه. قله کوه : ببودند یک هفته بر برزکوه سرهفته گشتند یکسر ستوه.فردوس...
