بردار. [ ب َ ] (ص مرکب ) آویخته . بردار کشیده . (آنندراج ).
بردار. [ ب ُ ] (اِ مرکب ) حامل فیزیکی و مکانیکی . (از اصطلاحات مصوب فرهنگستان ).
۱. برنده؛ حامل.
۲. (ریاضی) خط شعاع؛ خط حامل در فیزیک و مکانیک؛ وکتور.
۱. = برداشتن.
۲. بردارنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): باربردار.
۳. قابل (در ترکیب با کلمۀ دیگر): شوخیبردار.
تکیه ای: ârgi
طاری: ârgi
طامه ای: ârgi
طرقی: ârgi
کشه ای: ârgi
نطنزی: ârgi
مصلوب
حامل، خطحامل
مثمر، ثمردار، باردار، میوهدار
۱. مثمر، ثمردار، باردار، میوهدار
۲. مصلوب