بدوی . [ ب َدْ ] (از ع ، ص نسبی ) ابتدائی . آغازی . (فرهنگ فارسی معین ).
ابتدایی: هیئت بدوی.
ساکن بادیه؛ بادیهنشین؛ صحرانشین: قبایل بدوی.
(بَ دَ) [ ع . ] (ص نسب .) بیابانی .
( ~.) [ ع . ] (ص نسب .) ابتدایی ، آغازی .
آغازی، آغازین، ابتدایی
بادیهنشین، صحرانشین، صحراگرد، بیاباننشین، بیابانگرد ≠ شهرنشین، شهری