معانی کلمه : بدروزگار

تلفظ بین المللی : /bedˌoruːzɡˈɑr/ تلفظ :‌ [bed,oRu:zg'AR]

لغت نامه دهخدا

بدروزگار. [ ب َ ] ( ص مرکب ) بدبخت. ( ناظم الاطباء ) ( از ولف ). بدطالع. ( آنندراج ). تیره روز. سیه روز. بدروز. مقابل به روزگار : چو خشنود گردد ز ما شهریارنباشیم ناکام و بدروزگار.فردوسی.ز گرگین سخن رفت با شهریاراز آن گمشده بخت و بدروزگار.فردوسی.چنین گفت با کشته اسفندیارکه ای مرد نادان بدروزگار.فردوسی.نه تنها منت گفتم ای شهریارکه برگشته بختی و بدروزگار .سعدی ( بوستان ). || ظالم و جفاکار. ( آنندراج ...

فرهنگ عمید

۱. تیره روز، بدبخت.
۲. ظالم، ستمکار.

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱ - تیره روز بدبخت بد اقبال. ۲ - ظالم ستمکار شریر .

مترادف و متضاد

۱. بدبخت، بدحال، تبهروزگار، تیرهروز، سیهروز ≠ بهروز، نیکروز
۲. خبیث، شریر

معانی کلمه : بدروزگار

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات