معانی کلمه : بدخویی

تلفظ بین المللی : /badxˈuiː/ تلفظ :‌ [badx'ui:]

لغت نامه دهخدا

بدخویی. [ ب َ ] ( حامص مرکب ) بدخوئی. بدخلقی. بدخیمی. زشت خویی. تندخویی. مقابل خوش خویی ، نیک خویی. ( فرهنگ فارسی معین ). رذالت و سؤخلق. ( ناظم الاطباء ). جَحرَمَة. دَغَر. دَغمَرَة. شِنغیرَة. شِیاص. عَرارَة. عُرام. عَربَدَة. عَسَر. عَکض. عَیدَه. عَیدَهَة. عَیدَهیَّة. مَعق. وَعقَة. ( منتهی الارب ). فظاظت. زعارت. عربده. شراست. شَرسَفَته. شکاست. ( یادداشت مؤلف ) : به بی چیزی و بدخویی تازد اوندارد خ...

فرهنگ عمید

زشت خویی، تندخویی، بدخلقی.

فرهنگ فارسی

بد خلقی بد خیمی زشت خویی تند خویی مقابل خوش خویی نیک خویی.

مترادف و متضاد

اخم، تندخویی، زعارت، کج‌خلقی، بداخلاقی، بدخلقی، ترشرویی، عصبانیت ≠ خوشخویی، خوشرویی

معانی کلمه : بدخویی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات