معانی کلمه : بداخلاق

تلفظ بین المللی : /bedˈɑxlˈɑq1/ تلفظ :‌ [bed'Axl'Aq1]

لغت نامه دهخدا

بداخلاق. [ ب َ اَ ] ( ص مرکب ) تندخوی. بدخوی. بدکار :
کآن بداخلاق بیمروت را
سنگ بر سر زدن سزاوار است.

سعدی ( صاحبیه ).

فرهنگ معین

( ~. اَ ) [ فا - ع . ] (ص . ) تندخو، خشمگین . مق . خوش اخلاق .

گویش اصفهانی

تکیه ای: badonoq
طاری: badaxlâq
طامه ای: badaxlâq
طرقی: onoq / axmu
کشه ای: badaxlâq
نطنزی: badaxlâq

مترادف و متضاد

بداغر، بدخلق، بدخو، تندخو، تندمزاج، کجخلق، ناخلف ≠ خوشاخلاق، خوشخو

bad (صفت)زشت، بد اخلاق، فاسد، مضر، بد، سرهم بند، خراب، نامساعد، شوم، شریر، بدکار، لاوصول، بی اعتبار، ناصحیح، زیان اور، بد خو، مهملvile (صفت)فرومایه، خسیس، پست، بد اخلاق، زننده، فاسد، شرم اور، بدصفت، دون، بدطینتacid (صفت)ترش، سرکه مانند، دارای خاصیت اسید، ترشرو، بد اخلاقmoody (صفت)ترشرو، بد اخلاق، بد خلق، عبوس، اخموimpatient (...

معانی کلمه : بداخلاق

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

گویش اصفهانی

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

نظرات