تلفظ بین المللی : /bˈɑjdʒuːnˌuːjɑn/ تلفظ : [b'AjdZu:n,u:jAn]
لغت نامه دهخدا
بایجونویان . (اِخ ) از سرداران و امرای بزرگ مغول که مدتها بر عراق وآذربایجان تسلط داشت و امیر ارغون در سال 641 هَ . ق . دست او را از حکومت آن نواحی کوتاه نمود. بایجو در جنگهای بغداد نیز شرکت داشت و چون شکست خورد از خلیفه مستعصم پیش منگوقاآن شکایت کرد و در دفع او یاری طلبید و منگوقاآن برادر کوچک خود هولاکو را نامزد بغداد نمود و بایجو در لشکر هولاکو نیز فداکاری بسیار کرد و پس از فتح بغداد در سال 657...
