معانی کلمه : بایان

بایان . (نف ) صفت فاعلی از بایستن . رجوع به بایا و رجوع به بایستن شود.

بایان . (اِخ ) راهی است در نسف . (از معجم البلدان ). نام جاده ای است در تنسیق که آن را بنام بایان خوانند. || محله ٔ معروفی است . (از انساب سمعانی ).