معانی کلمه : باکله

تلفظ بین المللی : /bɑkˈalle/ تلفظ :‌ [bAk'alle]

لغت نامه دهخدا

باکله. [ک َل ْ ل َ / ل ِ ] ( ص مرکب ) ( از با+ کله ، سر ) در تداول عامه ، عاقل. پیش بین. بسیار خردمند. باعقل. با سیاست خوب. ( یادداشت مؤلف ). بامغز. و رجوع به کله شود.

فرهنگ فارسی

باقلا

عاقل پیش بین

گویش مازنی

/baakele/ باقلا
/baa kalle/ آدم با شعور و خوش فکر

مترادف و متضاد

bright (صفت)درخشان، فروزان، زرنگ، تابان، روشن، با هوش، تابناک، افتابی، باکلهsharp (صفت)تند، زننده، نوک تیز، نوک دار، حاد، تیز، زیرک، باکله، بران، هشیارquick-witted (صفت)باکله، تیز هوش...

کلمات مرتبط

باکله تله