بالاصالة. [ بِل ْ اَ ل َ ] (ع ق مرکب ) (از: ب + ال + اصالة) شخصاً. بخودی خود. (ناظم الاطباء). اصالةً و رجوع به اصاله و اصل شود.
اصلا، در اصل، اساس
