معانی کلمه : بالابلند

بلندبالا؛ قدبلند؛ بلندقامت: ◻︎ ز دست کوته خود زیر بارم / که از بالا‌بلندان شرمسارم (حافظ: ۶۵۲).

(بُ لَ) (ص مر.) 1 - آن که قدش دراز باشد، بلندقد، بلندقامت . 2 - طولانی تر از حد معمول ، دراز. 3 - کامل و بدون کم و کسر.

۱. بلندقد، بلندقامت، دراز، رشید ≠ کوتاهقد، کوتوله
۲. دراز، طولانی، مطول