معنی کلمه :‌ باشازاده

باشازاده. [ دَ] ( اِخ ) از ادبا و معاریف مصر که در رجب سال 1023 هَ. ق. درگذشت. از نوشته های او مکاتیبی است که به قاضی محمد دراز المکی و شیخ عبدالرحمن مرشدی نوشته و باقی مانده است. رجوع به سلافةالعصر ص 419 و 420 شود.