معانی کلمه : بازو دراز

بازودراز. [ دِ ] ( اِخ ) لقب بهمن پسر اسفندیار. ( آنندراج ) :
دگر بار گفتا بمن گوی راز
که بازوی بهمن چرا شد دراز.تیعزنت بهمن بازودراز
نوبتیت سنجر نوبت نواز.

( صفت ) مردم دراز دست غالب ظالم.