معانی کلمه : باری

باری . (اِخ ) [ ابن ... ] شاعری است . (ناظم الاطباء).

باری . (ع اِ) طریق . (آنندراج ). طریق و راه . (ناظم الاطباء).

باری . (ص نسبی ) منسوب به بار، که دهی است به نیشابور. (سمعانی ). رجوع به بار و معجم البلدان شود.

بارکش#NAME?

۱. نازک.
۲. دقیق: ◻︎ رای دانا سر سخن ساری‌ست / نیک بشنو که این سخن باری‌ست (عنصری: ۳۶۴).

خالق؛ آفریدگار؛ آفریننده: ◻︎ دو چشم از پی صنع باری نکوست / ز عیب برادر فروگیر و دوست (سعدی: ۱۷۳).

[ ع . ] (اِفا.) آفریننده ، خالق . ؛ ~تعالی خدای متعال .

(ص نسب .) 1 - منسوب به بار، آن چه که برای حمل بار به کار رود: اتومبیل باری ، اسب باری . 2 - سنگین ، گران .

(ق .)1 - یک بار، به هر حال ، در هرصورت . 2 - دست کم ، حداقل . ؛ ~ به هر جهت به هر نحو که باشد، هرطور که پیش آید.

← هواگَرد باری

۱بارکش – حیوان بارکش

۱گواه ۲در تنکابن سکوی کنار دیوار ۳در نور دیوار

بارکش ≠ باردار

صفت قید ≠ سواری

به‌هرجهت، به‌هرحال، درهرصورت