معانی کلمه : باربند

(بَ ) (اِمر. ) ۱ - شبکه ای معمولاً فلزی که روی سقف اتومبیل های غیرباری نصب می کنند و روی آن بار می گذارند. ۲ - نوار یا ریسمانی که با آن بار را می بندند. ۳ - طویله یا اصطبل بی سقف که چهارپایان بارکش را در آن جا می بندند، بهاربند.

آنکه بار ها بندد

/baarband/ طنابی کلفت و بلند که گاهی از جنس کنف بوده و به آن لیف خرما گوینداین طناب برای بارهای حجیم مانند کاه، یونجه و به کار می رودپس از قرار دادن بار بر روی حیوان این ریسمان(باربند) را محکم به بدن اسب محکم می بندند و سپس به یاسه و سپس از سوی دیگر آن را به حلقه ی انتهایی یاسه که نواری از جنس چرم است، گره می زنند

( بار بند (بار وَن) ) بار انداز؛ بهار انداز؛ محل نگهداری گوسفندان