تلفظ بین المللی : /bˈɑrɑn dˈar ˈerfɑn/ تلفظ : [b'ARAn d'aR 'eRfAn]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] یکی از وازه هایی که عرفا به آن توجه کرده اند، باران می باشد.لفظ «باران» جزو اصطلاحات صوفیه نیست، ولی در بعضی از آثار صوفیه و گاه در اشعار عرفانی فارسی به معنای استعاری «رحمت الهی» به کار رفته است. البته باران ظاهر و طبیعی هم می تواند رحمت باشد، لاکن رحمتی که صوفیه و عرفا از لفظ «باران» اراده می کنند رحمتی باطنی است که بر دل مؤمنان و سالکان فرود می آید. این معنی ابتدا در تفاسیر عرفانی قر...
