تلفظ بین المللی : /bˈɑdfarˌeː/ تلفظ : [b'AdfaR,e:]
لغت نامه دهخدا
بادفره . [ دَ رَه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف بادفراه . (فرهنگ نظام ). بمعنی بادفراه است که جزا و مکافات بدی باشد. (برهان ) (آنندراج ). بمعنی بادافراه است . (اوبهی ) : گر نعمهای او چو چرخ دوان همه خوابست و باد بادفره . رودکی (از احوال و اشعار رودکی ص 1069).رجوع به بادآفراه و مترادفات آن شود....
