تلفظ بین المللی : /bˈɑd xˈɑni/ تلفظ : [b'Ad x'Ani]
لغت نامه دهخدا
بادخانی. ( اِخ ) بادخوانی. نام چشمه ای است در قریه هوا که یکی از قراء دامغانست. گویند اگر اندک چیزی مردار در آن چشمه افتد باد و طوفان بمرتبه ای شود که آدم را ببرد و اسب را بیندازد. ( برهان ). رجوع به آنندراج و انجمن آرا شود. نام چشمه ای است که در یکی از قرای دامغان بود و نام آن قریه هوا باشد و اگر زن حایضه لته نجس خود را در آن چشمه افکند باد طوفان تند بهم رسد چندانکه اسب و آدم را رباید. شیخ آذری د...
