تلفظ بین المللی : /ˈaːiːvˈɑiː/ تلفظ : ['a:i:v'Ai:]
دانشنامه آزاد فارسی
(نیز: ایقا؛ یقا) طایفۀ بزرگ و قدیمی ترک، از طوایف غُز. ایوایی ها ظاهراً همراه سلاجقه و سایر غزان به ایران آمدند و تا آناتولی و عراق عرب پیش رفتند. مهم ترین مراکز استقرار این مردم، ناحیۀ اخلاط در شرق آناتولی، همدان و بخشی از لرستان و آن بخش از عراق بود که در مقابل پشتکوه لرستان قرار دارد. ایواییان در موصل و کرکوک نیز سکونت داشتند. قلعۀ بهار در همدان از مراکز خوانین ایوایی بود. ایواییان غرب ایران در...
