تلفظ بین المللی : /ˌiːneː kˈɑri/ تلفظ : [,i:ne: k'ARi]
لغت نامه دهخدا
( آینه کاری )آینه کاری. [ ی ِ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) نشاندن آینه های خرد بر دیوار خانه و سقف آن بنظم و ترتیب خاص ، زینت را.
فرهنگ عمید
( آینه کاری ) زینت دادن سقف یا دیوارهای داخل ساختمان با چسباندن قطعه های کوچک آیینه به شکل های هندسی.
فرهنگ فارسی
( آینه کاری ) ( اسم ) ۱ - نوعی تزیین داخلی ساختمان که بوسیل. آیینه های کوچک و نشاندن آنها بر دیوار و سقف اشکال هندسی و گل و بته های مختلف ایجاد کنند . ۲ - مجموع آیینه های کوچکی که برای تزیین بدیوار و سقف نشانده باشند .
دانشنامه عمومی
آینه کاری. آینه کاری نوعی تزیین داخلی ساختمان، با چسباندن قطعه های کوچک آینه به شکل های هندسی و گل و بته های مختلف است. در این رشتهٔ هنری، هنرمند آینه کار با استفاده از شیشه و برش آن به اشکال متنوع، فضایی درخشان و زیبا در بناها می آفریند که از بازتاب نور در قطعات بی شمار آینه تشعشع، درخشش و زیبایی در تزیینات بناها ایجاد می شود و پوششی بسیار مناسب و زیبا برای تزیین بنا از نظر استحکام و دوام است.م...
