( آکند ) آکند. [ ک َ ] ( ن مف مرخم ) مخفف آکنده ، در کلمات مرکبه چون پشم آکند، جوزآکند، قزآکند، کژآکند، سحرآکند، سیم آکند : نشان پشت من است آن دو زلف مشک آگین نشان جان من است آن دو چشم سحرآکند.رودکی.هزاران گوی سیم آکند گردان که افکند اندر این میدان اخضر.ناصرخسرو.در قزآکند مرد باید بودبر مخنث سلاح جنگ چه سود؟سعدی.و کاف در این کلمه گاه به «غ » و گاه به «ق » بدل شده است : کژآغند. جوزقند....
فرهنگ عمید
( آکند ) ۱. = آکندن ۲. آکنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): پشم آ کند، کژآکند، بر بستر غم خفت حسود تو چنان زار / کش تن شود از بار قزاکند شکسته (سوزنی: ۳۳۶ ).
فرهنگ فارسی
( آکند ) مخفف آکنده
دانشنامه عمومی
اکند، روستایی است از توابع و مرکز بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۰۷نفر (۳۷۸خانوار) بوده است.wiki: اکند...
گویش مازنی
( آکند ) /aakend/ روستایی از دهستان رودپی ساری
فرهنگستان زبان و ادب
آکند {fill} [باستان شناسی] نهشته ای که در پدیداری چون حفره یا گودال به طور طبیعی یا به دست انسان انباشته شده است
