تلفظ بین المللی : /ˈaːviq1ˌuːr/ تلفظ : ['a:viq1,u:R]
لغت نامه دهخدا
اویغور. [ اُ ] ( اِخ ) یکی از اقوام ترک وتاتار است و در قرن پنجم میلادی از آسیا بقطعه اروپا تجاوز نمودند. در جهات شمال شرقی اروپا موجب خونریزی و ویرانی فراوانی گردیدند و تواریخ قرون وسطی شدت خونخواری اینان را بشکل موحشی روایت میکنند تا حدی که خوردن اطفال را به آنها منسوب میسازند و به احتمال مجارهای امروزی اولاد و یا شعبه ای از این قوم میباشند. اویغورها از زمانهای قدیم خط مخصوصی داشته و ادبیاتی بوج...
فرهنگ عمید
از قبایل ترک که در قرن دوم هجری در ترکستان ساکن شدند و به آیین مانوی گرویدند.
دانشنامه آزاد فارسی
اُویْغُورقوم بزرگ ترک، از اقوام حوزۀ رودخانۀ اورخون در قرون ۱ـ۳ق و ناحیۀ تورفان و حوزۀ رودخانۀ تاریم در قرون ۳ـ۷ق. نخستین دولت این قوم در مغولستان به دست قرقیزها ساقط شد. گروه هایی از این مردم به واحۀ تورفان مهاجرت کردند و به تدریج یکجانشین شدند و در تأثیر از ایران و چین و پذیرش مذاهب نستوری و مانوی و اقتباس خط سغدی به سطح اجتماعی عالی تری ارتقا یافتند و همانند ایرانیان از سوی دیگر ترکان عنوان تات...
فرهنگ فارسی
یکی از قبایل ترک که متمدنترین آنها به شمار می رفتند . مسکن ایشان نخست در حوضه علیای نهر ارقون از شعب شط آمور و دامنه های جبال قراقروم ( بلنوئی حالیه ) بوده . در نیمه قرن دوم هجری جماعتی از ایشان بحدود ترکستان شرقی حالیه و شمال دریاچه [ لب نور ] و نهر [ تاریم ] یعنی شهر های تورفان و بیش بالیغ و بر قول و قره شهر سکونت گزیدند . آنان با آیین مانوی گرویدند و بیش بالیغ پایتخت ایشان بود . قوم او یغور پس ...
