( آویشن ) گیاهی علفی، خودرو، معطر با برگ های کوچک و ساقۀ کوتاه که مصرف خوراکی دارد: آویشن کوهی، آویشن شیرازی.= آویشن
فرهنگ معین
( آویشن ) (شَ )( اِ. )گیاهی است معطر و صحرایی با گل های سفید و برگ های کوچک شبیه نعناع . آویشم ، آویشه ، آویشنه یا آوشن هم گویند.
دانشنامه آزاد فارسی
آویشن. آویشَن (thyme)آویشَنیکی از جنس۱ های متعلق به خانوادۀ نعناعیان۲، با نام Thymus. آویشن معمولی (T. Vulgaris) بومی مناطق مدیترانه ای است و بلندی آن به ۳۰ سانتی متر می رسد. این گیاه برگ هایی کوتاه و گل هایی صورتی دارد. برگ های معطر آن را برای طعم دادن به غذا استفاده می کنند. تاریخچه استفاده از آویشن به منزلۀ دارو دست کم به دو قرن قبل از میلاد می رسد. مادۀ مؤثر مهم این گیاه تیمول است که با دیگر...
فرهنگ فارسی
( آویشن ) ( اسم ) نوعی گیاه از تیر. نعناعیان با گلهای سفید یا گلی برگهای کوچک متقابل بیضوی و نوک تیز بدرازی یک سانتیمتر صعتر سعتر پودین. صحرایی یا آویشن شیرازی یا آویشن کوهی مزرنگوش وحشینگاه و نظر و دیدار . بصارت و بینایی .
دانشنامه عمومی
آویشن. آویشن یا آزربه (نام علمی: Thymes) سرده ای از تیره نعناعیان است. آویشن حدود ۳۵۰ گونه دارد. در ایران ۱۴ گونه گیاه معطر و چند ساله دارد. این سرده به مرزنگوش بسیار نزدیک است.Mastichina Mill.Serpyllum Mill.Cephalotos Adans.در زبان کردی کرمانشاهی به «آویشن»، «جعتری» و در سایر مناطق کردنشین به آن «آنخ» یا «اَزوِه» یا «هه زوه» گفته می شود و در زبان ترکی به «کهلیک اوتو» و در زبان لری به خصوص در من...
فرهنگ اسم ها
اسم: آویشن (دختر) (فارسی) (طبیعت) (تلفظ: āvišan) (فارسی: آويشن) (انگلیسی: avishan) معنی: گیاهی از تیره ی نعناعیان با گل های سفید، ( در گیاهی ) گیاهی از تیره ی نعناعیان با گل های سفید یا گلی و برگهای کوچک، پونه صحرائی، پونه کوهی، گیاهی علفی و معطر از خانواده نعناع با شاخه های فراوان و گلهای سفید یا صورتی
مترادف و متضاد
thyme(اسم)
آویشن، اویشن، صعتر
واژه نامه بختیاریکا
( آویشن ) اَورِشُم
فرهنگستان زبان و ادب
آویشن {Thymus, thyme} [گیاهان دارویی] سرده ای از نعنائیان شامل گیاهان علفی یا بوته ای معطر با ساقه های خوابیده یا خیزان یا راست و با برگ هایی در شکل ها و اندازه های گوناگون و با حاشیۀ صاف یا گاه دندانه دار و کاسۀ گل با حلقۀ کرک در محل گلو و دندانه های زیرین با کرک های مژه...
