اوسْتیناتو (ostinato)در موسیقی، یک فیگور ملودیک یا ریتمیک که مدام تکرار می شود و حاوی پیامی پیچیده و مبهم از کنش متحرّکی است که به هیچ یک از موومان ها ارتباط ندارد. اوستیناتوها در آثاری همچون تقدیس بهار(۱۹۱۳) و سمفونی مزامیر(۱۹۳۰) هر دو از ایگور استراوینسکی، وکارمینا بورانا(۱۹۳۷) اثر کارل اُرفنقش مهمی دارند. ساختارهای اوستیناتومانند نیز مشخّصۀ گاملان (هم نوازی کوبی) بالیاست. در دهۀ ۱۹۶۰ تکرار چرخش...