معانی کلمه : اواب

تلفظ بین المللی : /ˈaːvˈɑb/ تلفظ :‌ ['a:v'Ab]

لغت نامه دهخدا

اواب . [ اُوْ وا ] (ع ص ، اِ) ج ِ آئب . رجوع به آئب شود.

اواب . [ اَوْ وا ] (ع ص ) آنکه به هرچیز با خدای گردد. (مهذب الاسماء). آنکه از هرچیز بخدای باز گردد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بازگردنده بجانب حق . (آنندراج ). || تسبیح کننده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ج ، اوابون . (مهذب الاسماء).

اواب. [...

فرهنگ عمید

توبه کننده.

فرهنگ معین

(اَ وّ ) [ ع . ] (ص . ) توبه کار، توبه دار.

فرهنگ فارسی

( صفت ) توبه کار توبه دار.
جمع آئب

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی أَوَّابٌ: بسیار بازگشت کنندهریشه کلمه: اوب (۱۷ بار)صیغه مبالغه است یعنی بسیار زجوع کننده ، این کلمه پنج بار در قرآن آمده است، و آن صفت کسانی است که پیوسته به اطلاعات و استغفار و دعا و ترک معاصی بسوی خدا رجوع می‏کنند، اوّابین جمع اوّاب است . در حالات حضرت داود هست ، یعنی ای کوه‏ها و ای پرنده‏ها با او تسبیح برگردانید و هم آواز شوید، در جای دیگر هست ، ما کوه‏ها را مسّخر کردیم که با...