تلفظ بین المللی : /ˈaːhl tˈɑmɑt/ تلفظ : ['a:hl t'AmAt]
دانشنامه آزاد فارسی
اَهلِ طامات(طامات در لغت به معنی هذیان و سخنان پراکنده و بی اصل) نزد اهل عرفان، سالکی که پیوسته از خود سخن بگوید و کرامت خود را آشکار سازد و خود را مقید به مقامات کشف و کرامت کند، اهل طامات خوانده می شود. برخی معتقدند طامات خودنمایی و خودفروشی و اظهار کمالاتی است که برای فریب دادن عوام الناس و تسخیر آنان انجام می گیرد و نیز گفته اند معارفی است که سالک در ابتدای سلوک بر زبان می راند.wikijoo: اهل_طا...
