تلفظ بین المللی : /ˈaːhl rˈadeː/ تلفظ : ['a:hl R'ade:]
لغت نامه دهخدا
اهل رده. [ اَ ل ِ رِدْ دَ / دِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کسانی که از دین برگشتند بعد وفات رسول ( ص ). ( مهذب الاسماء نسخه خطی ) ( آنندراج ). کسانی که پس از مرگ رسول از مسلمانی بیرون شدند و ابوبکر با آنان جنگید تا دوباره به اسلام گرویدند. رجوع به ابن اثیر حوادث سال رحلت رسول ( ص ) شود. || مرتد. از دین برگشته. آن مسلمان که منکر یکی از ضروریات دین شود و آن را دو قسم بود: مرتد فطری و مرتد ملی. برای ...
دانشنامه آزاد فارسی
اهلِ رِدّهاهل رِدّه در تاریخ اسلام به مسلمانانی اطلاق می شود که در خلافت خلیفۀ اول یا اواخر حیات پیامبر(ص) از اسلام برگشتند. اهل رِدّه شش مرکز عمده داشتند که در چهار تای آن، رهبران شورش ادعای پیغمبری کردند: اسود عنسی در یمن؛ مُسَیْلمه کذاب در قبیله بنی حنیفه در یمامه؛ طلیحه بن خویلد در قبیله اسد، و غطفان و سجاح در قبیله تمیم. تنها در یمن حرکت رِدّه قبل از وفات پیامبر(ص) آغاز شده بود. خالد بن ولید ...
