انگشبه. [ اَ گ َ ب َ / ب ِ ] ( اِ ) برزیگر صاحب سامان. سوداگر صاحب مایه. ( از برهان قاطع ). برزگری محتشم. ( فرهنگ اسدی نخجوانی ). برزیگری بود که او را سرمایه نیک بود و رهیان و کارکنان بسی بودش. ( فرهنگ سروری ). این کلمه را در فرهنگ اسدی نخجوانی بدین صورت برزگری ضبط کرده و در برهان نیز انگشبه بدین معنی است. سایر فرهنگهای دسترس من نیز جز رشیدی انگشبه ثبت کرده اند ولی در نسخه اسدی پاول هورن نسخه بدل ...