کلماتور
انوشروان . [ اَ ش ِ ] (اِخ ) انوشیروان عادل کسری : انوشروان در باغ رفت و گرد جماعت درنگرید. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ). رجوع به انوشیروان شود.
(تلفظ: anuše(a)rvān) (= انوشیروان، نوشیروان) به معنای دارای روان جاوید ؛ (در اعلام) لقب خسرو اول شاهنشاه ساسانی .