انو. [ اِن ْوْ ] ( ع اِ ) هنگام. ( مهذب الاسماء ). زمان. ( ناظم الاطباء ). || ساعتی از شب. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || قسمتی از زمان مانند یکساعت گویند: مضی انو من اللیل. ( ناظم الاطباء ). ج ، آناء. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ). || نیمه شب یا قریب به آن. ( از اقرب الموارد ).
دانشنامه آزاد فارسی
آنو (اساطیر). آنو (اساطیر)(Anu)خدای آسمان در بین النهرین. به اتفاق انلیل۱، رب النوع طوفان ها و ائا۲، رب النوع آب، تثلیثی می سازند. با این که از آنو در متون اساطیری نسبتاً کم یاد شده، پدر و پادشاه خدایان است. آنو را در مقام «خدای خدایان»، رب النوع هوا، جو و آسمان ها می دانستند. همسرش آنتوم/آنات۳ و پرستشگاه اصلی وی شهر ارک۴ بود. بعدها، بسیاری از خصوصیات آنو در آشور۵، رب النوع ملی آسوریان تجسم یافت...
فرهنگ فارسی
( آنو ) خدای متعال در اساطیر بابلیهنگام . زمان . یا ساعتی از شب .
دانشنامه عمومی
(غرب ایران؛ کرمانشاه و ایلام و ...) اَنو؛ پس. این کلمه از اوستا گرفته شده است؛ برای مثال، شخصی به شخص دیگر می گوید:«انو بابا و مامان کو؟» یعنی پس بابا و مامان کجا هستند؟
آنو. آن یا آنو یکی از خدایان میان رودان است.گیل گمش/ترجمه:احمد شاملو/نشر چشمهدر اسطوره ها وی را خدای آسمان دانسته اند، همچنین وی سازنده اوروک بوده است.وی پدر انکی و انلیل است ولی در بعضی نسخه ها اینانا نیز فرزند او شمرده ش...
فرهنگ اسم ها
اسم: آنو (دختر) (فارسی، بابلی) (تلفظ: ano) (فارسی: آنو) (انگلیسی: ano) معنی: نام خدای آسمان، در دین بابلی