تلفظ بین المللی : /ˌenserˈɑf bˈadvi/ تلفظ : [,enseR'Af b'advi]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] انصراف بدوی انصراف ناشی از غلبه وجود فردی از ماهیت در خارج است.انصرافی را که ناشی از غلبه وجود حصه یا فردی از ماهیت نسبت به حصه ها یا افراد دیگر آن در خارج باشد و خود لفظ در این انصراف دخیل نباشد، «انصراف بدوی» می گویند، مثل: انصراف لفظ « ماء » به « ماء الفرات » نزد اهل کوفه و به « ماء الدجله » نزد اهل بغداد، و این انصراف به خاطر غلبه وجودی ماء دجله و فرات در آن منطقه است.چنین انصرافی م...
