معانی کلمه : انتحار

تلفظ بین المللی : /ˌentehˈɑr/ تلفظ :‌ [,enteh'AR]

لغت نامه دهخدا

انتحار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) خویشتن را کشتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). خویشتن بکشتن. ( تاج المصادر بیهقی ). || بر چیزی بخیلی کردن و حریصی نمودن چندانکه بکشش و نزاع نزدیک گردد، یقال انتحر القوم علی الامر؛ اذا تشاحوا علیه فکاد بعضهم ینحر بعضاً، و فی المثل سرق السارق فانتحر. ( منتهی الارب )( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || زدن. ( از اقرب ال...

فرهنگ عمید

خود را کشتن، خودکشی کردن، خودکشی.

فرهنگ معین

(اِ تِ ) [ ع . ] (مص ل . ) خودکشی کردن .

فرهنگ فارسی

خودراکشتن، خودکشی کردن ، خودکشی
۱- (مصدر ) خود را کشتن خود کشی کردن . ۲ - ( اسم ) خودکشی .

مترادف و متضاد

خودکشی، قتل‌نفس، نفس‌کشی

suicide (اسم)

خودکشی، خودویرانگری، خود کش، انتحار، مبادرت کننده بخود کشی