تلفظ بین المللی : /ˈaːnbˈɑzq1als/ تلفظ : ['a:nb'Azq1als]
لغت نامه دهخدا
انباذقلس. [ اَم ْ ذُ ل ُ ] ( اِخ ) از فلاسفه یونان قدیم است که در سده پنجم ق.م. می زیسته است. وی عالم را ترکیبی از عناصر چهارگانه آب و باد و خاک و آتش می دانست و جمع و تفریق عناصر را که مایه کون و فساد عالم است نتیجه مهرو کین می خواند و اعتقاد داشت که این دو مؤثر بنوبه خود غالب و مغلوب می شوند. هرگاه مهر غلبه دارد جمعیت بر پریشانی فائق است و چون کین چیره می شود تفرقه شدت می یابد، و دوره ای که ما ...
