امیة بن ابی الصلت. اُمَیّة بن ابی الصَّلت (؟ -۶۲۹م) شاعر عربی بود. نزدیک به بیشتر شعرهایش گمشده است که اغلب آن در زهد و سرگذشت پیامبران برپایه تورات بود. به دین حنیف روی آورد اما با اینکه پس از اسلام را دید، مسلمان نشد.او از قبیله بنی ثقیف در طائف بود و از طرف مادری با بزرگان مکه رابطه خویشاوندی داشت. به جز وجود تاریخی، تمام جنبه های دیگر زندگی او مورد تردید است. اهمیت او در اشعاری منسوب به اوست...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] امیة بن ابی الصلت. اُمَیَّةِ بْن ِ اَبِی الصَّلْت (د ۸ یا ۹ق /۶۲۹ یا ۶۳۰م )، فرزند عبدالله ابن ربیعه از تیره قسی ، از قبیله بزرگ ثقیف ، شاعر و شخصیت پیچیده و مسأله ساز دوران جاهلی و صدر اسلام می باشد.مادرش رقیه دختر عبدشمس ابن عبدمناف بود، همسرش ام حبیب نام داشت و دختر ابوالعاص بود و ۴ پسر داشت که از همه معروف تر، قاسم است ، خانواده او همه شعر می سرودند، پدرش ابوالصلت نام آور بود، از ...
