[ویکی فقه] امیدبخشی (قرآن). انتظار وقوع خیری مسرّت بخش را امید گویند. خداوند در جای جای مختلف قرآن به مؤمنان و پیامبران امید داده است، همچنین پیامبران نیز به قوم خود امید داده اند، که در این مقاله به این آیات اشاره می شود.صالح علیه السّلام امیدوارکننده قوم خود به رحمت الهی بود: ولقد ارسلنا الی ثمود اخاهم صــلحا.. قال یـقوم لم تستعجلون بالسیئة قبل الحسنة لولا تستغفرون الله لعلکم ترحمون. ما به سوی...