معانی کلمه : امریه
لغت نامه دهخدا
امرئة. [ اَ رِ ءَ ] (ع اِ) ج ِ مَری ٔ. رجوع به مری شود.
( امرئة ) امرئة. [ اَ رِ ءَ ] ( ع اِ ) ج ِ مَری ٔ. رجوع به مری شود.
امریه . [ اَ ری ی َ ] (اِ) مأخوذاز تازی ، دستور کتبی ، گویند: امریه ای صادر کردند.
فرهنگ فارسی
از فرقه های غلات شیعه که می گفتند علی ( ع ) در امر رسالت با حضرت رسول شریک است .
مترادف و متضاد
توقیع، دستخط، فرمان، منشور
فرهنگ فارسی ساره
فرمان نامه
