معانی کلمه : امرا
لغت نامه دهخدا
امرا. [ اَ م َ ] (اِ) بلغت زند و پازند شراب انگوری . (برهان قاطع) (آنندراج ) (هفت قلزم ). شراب انگوری . (ناظم الاطباء).
امرا. [ اَ ] (هزوارش ، اِ) امنا . امرا . پهلوی خر. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). بلغت زند و پازند خر. (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء). خر یا اسب یا الاغ . (آنندراج ). خر الاغ . (هفت قلزم ).
فرهنگ عمید
امیر#NAME?
= امیر
فرهنگ فارسی
( آمرا ) نام میوه بهندوستان شبیه به انبه
( صفت اسم ) جمع امیر امیران فرماندهان میران سرداران . یا امرائ تومتن جمع امیر تومان . یا امرائ کلام . ادیبان و شاعران. یا امرائ لشکر . فرماندهان لشکر .
جمع امیر . پادشاهان
( صفت اسم ) جمع امیر امیران فرماندهان میران سرداران . یا امرائ تومتن جمع امیر تومان . یا امرائ کلام . ادیبان و شاعران. یا امرائ لشکر . فرماندهان لشکر .
جمع امیر . پادشاهان
