معانی کلمه : الیاژ

تلفظ بین المللی : /aljˈɑʒ/ تلفظ :‌ [alj'AZ]

فرهنگ عمید

( آلیاژ ) مخلوط دو یا چند فلز از طریق ذوب کردن که خود خاصیت فلزی دارد.

فرهنگ معین

( آلیاژ ) [ فر. ] ( اِ. ) جسمی که از ترکیب دو یا چند فلز به وسیلة ذوب کردن ، به دست می آید تا مقاومت آن ها بیشتر گردد.

دانشنامه آزاد فارسی

آلیاژ. آلیاژ (alloy)فلزی آمیخته با عناصر فلزی یا غیرفلزی دیگر، برای کسب کیفیت های ویژه ، ازجمله مقاومت در برابر خوردگی۱ ، سختی بیشتر یا مقاومت کششی۲ بالاتر. آلیاژهای مفید عبارت اند از مفرغ (برنز)۳، برنج۴، مس نیکل۵، دورالومن۶، ورشو۷، مفرغ توپ۸، مسوار (مس بار)۹، لحیم۱۰ ، فولاد۱۱، و فولاد زنگ نزن۱۲. مفرغ، آلیاژ مس و قلع، از قدیم ترین آلیاژهاست و کاربرد گستردۀ آن از عصر مفرغ۱۳ آغاز شده است. امروز کا...

فرهنگ فارسی

( آلیاژ ) ( اسم ) ۱ - ترکیب دو یا چند فلز بوسیل. ذوب کردن چنانکه طلا و نقره را با مس ترکیب کنند تا مقاومت آنها بیشتر گردد . ۲ - جسمی که از ترکیب چند فلز بدست آید .

همجوش، همبسته، ترکیب دویاچندفلزازراه ذوب کردن

دانشنامه عمومی

آلیاژ. آلیاژ (فرانسوی: Alliage) یا هم جوشه، مخلوط یا محلول جامد فلزی متشکل از یک فلز اصلی که آن را فلز پایه می گویند با یک یا چند عنصر فلزی یا غیرفلزی است. آلیاژ معمولاً خواصی متفاوت از عناصر تشکیل دهنده خود دارد. بسته به میزان همگنی در اختلاط عناصر، هم جوشه می تواند تک فاز یا چند فازی باشد. هدف از هم جوشه سازی، تغییر و بهبود خواص ماده مانند چقرمگی، استحکام، سختی و غیره ست. ویژگی های فیزیکی هم ج...

فرهنگستان زبان و ادب

آلیاژ
{alloy} [شیمی، مهندسی بسپار] [شیمی] فراورده ای فلزی که دارای دو یا چند عنصر به صورت محلول جامد یا به صورت مخلوطی از فازهای فلزی باشد [مهندسی بسپار] نوعی آمیختۀ (blend ) بسپاری که معمولاً متشکل از دو بسپار متفاوت است که با هم هم بلور شده یا به نحوی سازگار هست...