الکا. [ اُ ] ( مغولی ، اِ ) پرگنه و زمین و ملک و وطن. ( غیاث اللغات ). ملک و بوم و زمین. ( برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( هفت قلزم ) ( ناظم الاطباء ). ناحیت. الکه. در آذربایجان شوروی امروزه اولکه گویند بمعنی سرزمین و کشور، و واو را تلفظ نکنند.
فرهنگ عمید
۱. ملک، زمین. ۲. مرزوبوم، کشور.
فرهنگ فارسی
اولکا، اولکه، الکه: ملک، زمین، مرزوبوم، کشور ( اسم ) ۱ - زمین بوم . ۲ - ناحیه قسمتی از ایالت .
فرهنگ اسم ها
اسم: آلکا (دختر، پسر) (فارسی) معنی: در گویش سمنان نام امامزاده ای اسم: الکا (دختر) (مغولی، ترکی) (تلفظ: olka) (فارسی: اُلکا) (انگلیسی: olka) معنی: سرزمین، ناحیه
